Στο μετρό του Ρότερνταμ (υπόγειος σιδηρόδρομος) οι ταξιδιώτες έχουν όλες τις δικές τους σκέψεις και οι περισσότεροι από αυτούς είναι εντελώς στον δικό τους κόσμο. Ακόμα και όταν ταξιδεύουν μαζί, σχηματίζουν μια κλειστή ομάδα από το υπόλοιπο του τρένου.

Με αυτές τις πορτρέτες μου αρέσει να δείχνω την αντίθεση μεταξύ του πολυσύχναστου τρένου και της ατομικότητας των κόσμων τους.

Πρώτα παρατηρώ και βγάζω μια φωτογραφία. Μετά αρχίζω τη μετατροπή και ζητώ την άδειά τους σε αντάλλαγμα για μια εκτύπωση.

Πραγματικά με εξέπληξε πόσοι φωτογραφημένοι άνθρωποι στην πραγματικότητα ήθελαν να δουν τον εαυτό τους με αυτόν τον τρόπο.