Στο μετρό του Ρότερνταμ (υπόγειος σιδηρόδρομος) οι ταξιδιώτες έχουν όλοι τις δικές τους σκέψεις και οι περισσότεροι από αυτούς είναι εντελώς στον δικό τους κόσμο. Ακόμα και όταν ταξιδεύουν μαζί, σχηματίζουν μια κλειστή ομάδα από την υπόλοιπη αμαξοστοιχία.

Με αυτά τα πορτρέτα μου αρέσει να δείχνω την αντίθεση μεταξύ του γεμάτου τρένου και της ατομικότητας των κόσμων τους.

Πρώτα παρατηρώ και τραβάω μια φωτογραφία. Μετά αρχίζω τη διαδικασία και ζητώ την άδειά τους σε αντάλλαγμα για μια εκτύπωση.

Πραγματικά με εξέπληξε πόσοι φωτογραφηθέντες άνθρωποι ήθελαν στην πραγματικότητα να δουν τον εαυτό τους με αυτόν τον τρόπο.